CMYK vs RGB: Dlaczego kolory na wydruku różnią się od tych na monitorze?

Zaprojektowałeś piękną wizytówkę. Na ekranie kolory są żywe, neonowe, wręcz "świecą". Odbierasz wydruk z drukarni i... konsternacja. Zamiast soczystej limonki masz przygaszoną zieleń, a błękit nieba wpadł w szarość. Drukarnia popełniła błąd? Niekoniecznie. To klasyczny konflikt dwóch światów: RGB i CMYK.

Dwa języki kolorów: Światło vs Atrament

Aby zrozumieć ten problem, musimy uświadomić sobie jedną fundamentalną różnicę. Twój monitor emituje światło, a papier je odbija.

RGB – Język ekranów (Red, Green, Blue)

Twój monitor, smartfon czy telewizor tworzą obraz poprzez dodawanie światła. Mieszając czerwony, zielony i niebieski w 100% intensywności, uzyskujemy białe światło. To tzw. synteza addytywna. Ekrany potrafią wyświetlić miliony żywych, jaskrawych barw, w tym jasne neony, których... fizycznie nie da się wydrukować standardowymi farbami.

CMYK – Język druku (Cyan, Magenta, Yellow, Key/Black)

Drukarnia nie maluje światłem. Drukujemy farbami na papierze. Tu działa synteza substraktywna – farby pochłaniają światło. Jeśli wymieszasz wszystkie kolory CMYK, teoretycznie uzyskasz czerń (w praktyce ciemny brąz, dlatego dodajemy czarny atrament - K). Przestrzeń barw CMYK jest znacznie węższa niż RGB.

Dlaczego kolory się zmieniają?

Wyobraź sobie, że próbujesz namalować zachód słońca używając tylko kredek szkolnych, podczas gdy oryginał widziałeś w jakości 4K na nowym telewizorze OLED. Niektóre kolory z ekranu są po prostu "poza zasięgiem" farb drukarskich. Nazywamy to gamutem.

• Granaty i fiolety: Najczęściej tracą głębię i mogą wpadać w brudny odcień.
• Jaskrawe pomarańcze i zielenie: W druku CMYK stracą swoją "żarówiastą" intensywność.

Jak uniknąć katastrofy? 3 Złote Zasady

1. Projektuj od razu w CMYK.
   Jeśli używasz Photoshopa, Illustratora czy InDesigna, ustaw tryb kolorów na CMYK już na stracie. Dzięki temu "nie oszukasz oka" kolorami, których nie da się wydrukować.
2. Konwertuj mądrze.
   Jeśli masz gotowy projekt w RGB, przekonwertuj go na profil CMYK (standardem w Europie jest często Coated FOGRA39). Zobaczysz wtedy, jak kolory "zgasną" – będziesz mógł je ręcznie podkręcić, zamiast liczyć na automat.
3. Zaufaj czerni.
   Tekst (szczególnie drobny) powinien być zawsze 100% K (czarny), a nie "bogaty czarny" z domieszką innych kolorów, co może powodować rozmycie liter przy minimalnym przesunięciu maszyn.